Long-Term Refinancing Operations (LTRO)

Europejski Bank Centralny przeprowadza standardowo podstawowe operacje refinansujące (main refinancing operations - MRO) o terminie płatności 7 dni, które są przeprowadzane co tydzień. Poprzez MRO Europejski Bank Centralny dostarcza bankom komercyjnym płynności pod zastaw papierów wartościowych.1

Long-Term Refinancing Operations (LTRO)W sytuacji, gdy na rynku międzybankowym panuje względny spokój, banki komercyjne posiadany nadmiar płynności pożyczają między sobą po stopie procentowej wyznaczonej właśnie na rynku międzybankowym. Nie oznacza to, że w takim wypadku banki nie korzystają z MRO, gdyż tak naturalnie w dalszym ciągu się dzieje. Niemniej jednak w całkowicie zdrowym systemie międzybankowym użycie MRO powinno maleć.

Long-Term Refinancing Operations (LTRO)

Poza MRO Europejski Bank Centralny również przeprowadza dłuższe operacje refinansujące (Long-Term Refinancing Operations (LTRO)), które standardowo miały zapadalność do trzech miesięcy. Środki przyznawane są w ramach przeprowadzanej przez EBC aukcji i co do zasady LTRO jest stworzone w oparciu o analogiczne zasady co MRO, lecz termin płatności jest wydłużony.

Long-Term Refinancing Operations (LTRO)

W sytuacji, gdy na rynku pojawiają się zawirowania, co miało m.in. miejsce w drugiej połowie 2008 roku, kiedy rozpoczął się kryzys finansowy, banki zabezpieczając się przed ryzykiem wolą umieścić wolne środki na depozycie w Europejskim Banku Centralnym zamiast pożyczać je pozostałym bankom. To z kolei zwiększa zapotrzebowanie na środki w ramach MRO oraz LTRO.

Long-Term Refinancing Operations (LTRO)

Już w marcu 2008 roku EBC po raz pierwszy zaoferowało bankom wydłużone, sześciomiesięczne LTRO. Aukcja opiewała na 25 miliardów euro, niemniej jednak banki zgłosiły zapotrzebowanie aż na 103,1 miliarda euro. W aukcji wzięło udział 177 banków.

W czerwcu 2009 roku EBC zapowiedziało pierwsze dwunastomiesięczne LTRO. W aukcji wzięło udział prawie 1100 banków, co było wielkim zaskoczeniem.

W grudniu 2011 roku Europejski Bank Centralny zapowiedział pierwsze trzyletnie LTRO z oprocentowaniem 1% i użyciem aktywów banku, jako zabezpieczenia. Wartość zabezpieczenia liczona jest z uwzględnieniem tzw. haircutu, który obniża rzeczywistą wartość uwzględniając rodzaj aktywa, czas pozostający do wymagalności oraz rating kredytowy. W ramach tego LTRO 523 banki pożyczyły 489 miliardów euro, z czego aż 325 miliardów euro zostało pożyczone przez banki w Grecji, Irlandii, Włoszech oraz Hiszpanii. Europejski Bank Centralny przez dostarczenie środków w ramach LTRO chciał zapewnić, że banki te spłacą zapadające w kolejnych miesiącach zadłużenie oraz będą posiadać wystarczającą ilość gotówki, aby nie doszło do załamania na rynku międzybankowym.

29 lutego 2012 roku Europejski Bank Centralny przeprowadził drugą rundę LTRO, tzw. LTRO2. W ramach tej rundy 800 banków pożyczyło 529,5 miliarda euro.2

Sarko trade

Long-Term Refinancing Operations (LTRO)

Pod koniec 2011 roku, kiedy Europejski Bank Centralny zaprezentował pierwsze trzyletnie LTRO, ówczesny prezydent Francji Nicolas Sarkozy stwierdził, że działanie EBC oznacza, że rządy w państwach takich jak Włochy, czy Hiszpania będą mogły polegać na krajowych bankach, które w związku z posiadaną większą płynnością mogą kupować rządowy dług swojego kraju.3

Inwestorzy w tamtym okresie nie byli przekonani, czy tak w rzeczywistości się stanie, lecz czas pokazał, że był to początek wielkiej hossy na obligacjach. Banki zgłosiły zapotrzebowanie na środki w ramach LTRO, aby pokryć zobowiązania zapadające w całym trzyletnim okresie. Oznacza to, że w trakcie trwania tego okresu, banki miały możliwość wykorzystać te środki w sposób bardziej efektywny niż odkładanie ich na depozycie w EBC. W związku z tym banki komercyjne decydowały się na zakup rządowych obligacji, które wciąż były uważane za najbezpieczniejsze aktywa. Co więcej, inwestycja w obligacje rządowe, a nie poszerzanie akcji kredytowej daje wyższy wynik adekwatności kapitałowej (Core Tier 1), co także zachęcało banki do takiego działania.

Tzw. Sarko Trade miał więc w rzeczywistości miejsce. Banki komercyjne zaciągając pożyczki w EBC rozpoczęły bezprecedensowy skup obligacji rządowych, co doprowadziło do spadku ich rentowności (wzrostu cen). Dzięki temu kolejne emisje obligacji dla poszczególnych rządów były tańsze. Można więc stwierdzić, że pośrednio Europejski Bank Centralny pomógł rządom poszczególnych krajów.

Podsumowując, LTRO doprowadziło do wzrostu płynności w sektorze międzybankowym. Płynność ta w dużej mierze została wykorzystana do zakupów obligacji rządowych, które w ostatnich latach przeżywały hossę. Dzięki dodatkowym środkom europejski sektor bankowy przeszedł kryzys bez większych zawirowań, a sam program długoterminowych operacji refinansowych należy nazwać kroplówką.


Źródła:

1. Open market operations, https://www.ecb.europa.eu/mopo/implement/omo/html/index.en.html (05.08.2015)

2. https://en.wikipedia.org/wiki/European_Central_Bank#Long-term_refinancing_operation (05.08.2015)

3. Exclusive - ECB limits bond buying, eurozone looks to banks, http://uk.reuters.com/article/2011/12/09/uk-eurozone-ecb-idUKTRE7B80OA20111209 (05.08.2015)

Treści przedstawione w niniejszym serwisie zostały przygotowane z należytą starannością i w oparciu o najlepszą wiedzę ich autorów. Mają one charakter informacyjny i nie stanowią rekomendacji ani porady inwestycyjnej w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715) w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców. Ich autorzy i serwis macro-tube.com nie ponoszą odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie wyżej wymienionych treści, a w szczególności za straty z nich wynikłe.