Bank Rezerwy Nowej Zelandii

Cele Banku Rezerwy Nowej Zelandii

Bank Rezerwy Nowej Zelandii (Reserve Bank of New Zealand - RBNZ) podobnie jak pozostałe banki centralne skupia się przede wszystkim na utrzymaniu stabilnego poziomu cen, co określone jest poprzez cel inflacyjny. Ustawa o Banku Rezerwy Nowej Zelandii wymaga, aby miara stabilności cen była ustalona pomiędzy rządem a Bankiem. Taka umowa nazywa się Policy Targets Agreement (PTA).

rbnz inflacja

Obecnie obowiązujące PTA zostało ustalone we wrześniu 2012 roku. Mieści się w nim zapis, iż inflacja w średnim terminie powinna znaleźć się pomiędzy poziomem 1% a 3%, gdzie przez większość okresu powinna wynosić 2%.1

Ponadto, RBNZ odpowiada za utrzymywanie i promowanie wydajnego systemu finansowego.

Struktura organizacyjna Banku Rezerwy Nowej Zelandii

W przeciwieństwie np. do Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych i podobnie jak Narodowy Bank Polski, RBNZ jest bankiem w pełni państwowym. Jednak RBNZ różni się zdecydowanie od praktycznie wszystkich pozostałych banków centralnych pod względem organizacyjnym.

Przewodniczący Banku Rezerwy Nowej Zelandii jest głównym organem banku. Jest on powoływany przez ministra finansów, na podstawie rekomendacji Rady Nadzorczej RBNZ na pięcioletnią kadencję. Zgodnie z ustawą o RBNZ z 1989 przewodniczący jest jednoosobowym organem decyzyjnym odpowiadającym za wszystkie działania banku. Wśród najważniejszych osób w banku należy wyróżnić jeszcze zastępcę przewodniczącego, dyrektora ds. stabilności finansowej, dyrektora ds. operacji oraz dyrektora ds. ekonomii.

Ponadto w ramach RBNZ wyróżnia się Radę Nadzorczą, której głównym zadaniem jest analiza prowadzonej polityki przez przewodniczącego oraz przez bank. Rada Nadzorcza również dostarcza informacji dla ministra finansów. Składa się ona z od 7 do 10 członków, lecz nie posiada żadnej władzy wykonawczej.

Aktualnym przewodniczącym Banku Rezerwy Nowej Zelandii jest Graeme Wheeler.

Bank Rezerwy Nowej Zelandii

Posiedzenia Banku Rezerwy Nowej Zelandii

RBNZ spotyka się, co sześć tygodni, aby ocenić aktualną sytuację gospodarczą oraz by ustalić, czy obecny poziom głównej stopy procentowej (OCR) jest adekwatny do panujących warunków.

Co kwartał RBNZ publikuje także opracowanie swojego stanowiska w sprawie polityki monetarnej (Monetary Policy Statement - MPS), w którym zawsze znajdują się następujące punkty:

  • przedstawienie, w jaki sposób Bank chce osiągnąć swoje cele,
  • w jaki sposób Bank zamierza przedstawiać założenia dotyczące polityki monetarnej i je wprowadzać w ciągu następnych pięciu lat,
  • w jaki sposób polityka monetarna była prowadzona od publikacji ostatniego MPS.2

Instrumenty polityki pieniężnej

rbnz stopa procentowa

Bank Rezerwy Nowej Zelandii podobnie jak inne banki centralne, kontroluje płynność w sektorze międzybankowym za pomocą głównej stopy procentowej - OCR (Official Cash Rate), która wpływa na koszt pozyskania pieniądza w Nowej Zelandii. Stopa OCR ustalana jest osiem razy w roku, lecz w nadzwyczajnych przypadkach może także być zmieniana niezależnie od harmonogramu. Takie zdarzenie miało jednak miejsce zaledwie raz w historii, po ataku 11 września 2001 roku na World Trade Centre w Nowym Jorku.

Bank Rezerwy Nowej Zelandii

Stopa OCR jest więc konwencjonalnym narzędziem w rozumieniu międzynarodowych standardów, jakiego bank centralny używa do prowadzenia polityki monetarnej.

Bank Rezerwy Nowej Zelandii

Źródło: http://www.rbnz.govt.nz/

Podwyższając poziom stopy OCR, Bank Rezerwy Nowej Zelandii wpływa na zwiększenie oszczędności wśród konsumentów, co doprowadza w konsekwencji do spadku inflacji. W odwrotnej sytuacji, kiedy inflacja znajduje się na zbyt niskim poziomie, bank centralny obniża stopy procentowe zachęcając do zwiększenia wydatków i pobudzenia akcji kredytowej, co prowadzi do wzrostu inflacji.3

Otoczenie makroekonomiczne

W odróżnieniu od bilansów banków centralnych innych krajów rozwiniętych (Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych, Bank Japonii, Europejski Bank Centralny), RBNZ prowadzi dość konserwatywną politykę monetarną. Od momentu wybuchu kryzysu w 2008 roku stopy procentowe w Nowej Zelandii były utrzymywane na relatywnie wysokim poziomie. Bank Rezerwy Nowej Zelandii także nigdy jak do tej pory nie wprowadził programu luzowania polityki monetarnej (Quantitative Easing) jak zrobiły to inne kraje. Dzięki temu wartość posiadanych aktywów przez RBNZ od roku 2008 pozostaje względnie niezmieniona.

rbnz aktywa

RBNZ nie stroni jednak od interwencji na rynku walutowym. Zarówno interwencji bezpośrednich jak i słownych. W wypadku nowozelandzkiego dolara Bank Rezerwy Nowej Zelandii często stara się wpłynąć na jego osłabienie. Z tego powodu RBNZ sprzedaje NZD bezpośrednio na rynku. Dwie duże interwencje zostały zaznaczone na powyższym wykresie.

rbnz interwencje

Interwencje słowne wpisały się już natomiast w charakter RBNZ. Zarówno za sprawą słów przewodniczącego Banku jak i wielu publikacji inwestorzy wielokrotnie mogą usłyszeć o przewartościowanym nowozelandzkim dolarze. Jak w każdym z takich przypadków, czym dłuższy okres używania jednorodnych interwencji słownych, tym mniejsza ich skuteczność na rynku.


Źródła: 

  1. Monetary policy at a glance – what you need to know, http://www.rbnz.govt.nz/monetary_policy/about_monetary_policy/ (20.01.2015)
  2. Management & Board structure, http://www.rbnz.govt.nz/about_us/management_and_board/ (20.01.2015)
  3. What is the Official Cash Rate?, http://www.rbnz.govt.nz/monetary_policy/about_monetary_policy/0072140.html (20.01.2015)

Zdjęcie wyróżniające: Exploringmyownbackyard 

Treści przedstawione w niniejszym serwisie zostały przygotowane z należytą starannością i w oparciu o najlepszą wiedzę ich autorów. Mają one charakter informacyjny i nie stanowią rekomendacji ani porady inwestycyjnej w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715) w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców. Ich autorzy i serwis macro-tube.com nie ponoszą odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie wyżej wymienionych treści, a w szczególności za straty z nich wynikłe.